Συνολικές προβολές σελίδας

Τετάρτη, 30 Σεπτεμβρίου 2020

"Η πόρτα" του Δημήτρη Τσεκούρα -Κριτική Βιβλίου

 

"Η πόρτα" του Δημήτρη Τσεκούρα -Κριτική Βιβλίου

Γράφει η Ειρήνη Παραδεισανού

Η Πόρτα του Δημήτρη Τσεκούρα. Μια θαυμάσια αλληγορία για τον «ανοχύρωτο» άνθρωπο, αυτόν που «στα νεύρα του μπερδεύεται όλη η φύσις»(Στίχος από ποίημα του Κ. Καρυωτάκη). Αυτόν που ο αγαπημένος του Γιώργος Χειμωνάς ονόμασε «πένθους εραστή». Αλλά κι ένας τρόπος να μιλήσει για την ίδια την περιπέτεια της γραφής, όταν αυτή γίνεται προμηθεϊκή μοίρα που καρφώνει τον συγγραφέα στον Καύκασο. Μόνο που ο Καύκασος του Κλεό είναι οι άλλοι, οι τόσο αγαπημένοι αλλά και ανεξιχνίαστοι - γι’ αυτό και ξένοι- άλλοι που στέκουν ολόγυρα απ’ την ορθάνοιχτη πόρτα του. Ο Κλεό αποφασίζει να βγάλει την πόρτα του σπιτιού του. Όλη η ιστορία ξεκινά από τον φόβο ότι ο επικείμενος θάνατός του, για τον οποίο έχει μια φρικιαστική βεβαιότητα, δεν θα γίνει αντιληπτός από κανέναν. Και αποφασίζει να αφήσει τον χώρο του- το διαμέρισμα «των δύο απέραντων δωματίων»- ανοχύρωτο. Η συνειδητή επιλογή του ανθρώπου αυτού είναι μία : Να ανοίξει τον εαυτό του στους άλλους. Γιατί το σπίτι του αντανακλά στον εαυτό του και ο εαυτός του στο σπίτι του.

« Una comedia humana» , μια ανθρώπινη κωμωδία επιλέγει να δηλώσει εξαρχής ο συγγραφέας ότι είναι το έργο του, παρά το έντονο τραγικό υπόβαθρο της ιστορίας. Γι’ αυτό και υιοθετεί ένα ύφος παιγνιώδες, αυτοσαρκαστικό , αντιστεκόμενος στον καθωσπρεπισμό των «σοφολογιότατων» (Λέξη παρμένη από το έργο Διάλογος του Δ. Σολωμού) σχολαστικών φιλολόγων. Ενώ η λογοτεχνική του γλώσσα αποκαλύπτει- χωρίς όμως καμία έστω υπόνοια επίδειξης- ευρυμάθεια και στέρεη γνώση της ελληνικής γλώσσας, ο Δ. Τσεκούρας υπονομεύει με γενναιότητα αυτήν την ίδια τη σύλληψη της γλώσσας ως μέσου επικοινωνίας. Η σκηνή του ασανσέρ με τη γειτόνισσα, όπως και όλες του οι απολαυστικές παρεκβάσεις (έξοχες ,ένα ξεχωριστό σώμα μέσα στην αφηγηση) φανερώνουν έναν μαέστρο του λόγου, ο οποίος όμως στέκει ειρωνικά απέναντι στο ίδιο το όπλο του. Αρνείται να χωρίσει σε παραγράφους το πρώτο κεφάλαιο, αλλά με ανατρεπτική ματιά το δηλώνει με τη φράση «αλλαγή παραγράφου». Με υποδόρια ειρωνεία τορπιλίζει τη σοβαροφάνεια ενός κειμένου δομημένου εξωτερικά σε παραγράφους, οι οποίες όμως δε λένε τίποτε, δεν εισχωρούν στην ψίχα του λόγου, δε σημαίνουν. Αυτήν την ανατροπή την κάνει στο εισαγωγικό κεφάλαιο του έργου του με το αινιγματικό τίτλο :« ελάχιστα λόγια για την εξωτερική εμφάνιση..». Ο Κλεό, ο ήρωας της ιστορίας του, εξωτερικά μοιάζει με ζωγραφιά του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου, αλλά θαυμάζει τον Ιερώνυμο Μποστ. Το βιβλίο ξεκινά με τη φράση : « Τίποτα δε με ευχαριστεί». Λες και το ανικανοποίητο προβάλλει ως προϋπόθεση της συγγραφικής περιπέτειας.

Αν θέλαμε να δώσουμε ένα μόνο χαρακτηριστικό του λογοτεχνικού ήρωα που αριστοτεχνικά πλάθει ο Δ. Τσεκούρας στην Πόρτα του, αυτό θα ήταν η αντίφαση. Ο Κλεό μοιάζει φτιαγμένος από ολωσδιόλου αντιφατικά υλικά .
• Ο Φόβος και η Αγωνία ότι ο Φόβος θα επανέλθει.
• Η μεγάλη αηδία του για όλα.
• Η πεποίθησή του ότι όλα είχαν φτάσει στο τέλος.
• Η τρυφερή ματιά του στα πράγματα.
• Η παιδικότητα που οι γύρω του εκλαμβάνουν ως αφέλεια.
• Η άνευ όρων παράδοσή του στη μαγεία του ανερμήνευτου.
• Η απόλυτη παράδοσή του στον Φόβο με τη λυτρωτική της δράση.
• Η εσωτερική καταβύθιση, μαζί όμως με την προκλητική έξοδο προς τους άλλους.
• Το γκρέμισμα κάθε βεβαιότητας.

Η εμμονή με το πρόσωπο σε αντιδιαστολή προς το προσωπείο, οι πολλαπλοί εαυτοί, ο άλλος ως καθρέπτης διατρέχουν το έργο.

« Παρατηρούσε το πρόσωπό τους να αλλάζει όψη, σαν να έλιωναν μπογιές από το πρόσωπό τους».
Ο ίδιος ο Κλεό αλλάζει όψη. ( Το πρόσωπο και ο καθρέπτης ).

Παράλληλα επιλέγεται το δίσημο, αλληγορικό ύφος και το παιγνίδι με την πολυσημία των λέξεων. Η Γλώσσα για τον Δημήτρη Τσεκούρα είναι ο τρόπος του να μιλήσει για το άρρητο. Η κάσα της πόρτας –το σπίτι που γίνεται τάφος και οδηγεί σε μια άλλη Ανάσταση- Ανάληψη. Ο Κλεό στο τέλος της ιστορίας πετάει.

Επαναλήψεις λέξεων συνειδητά επιλέγονται ως μια ρυθμική υπόμνηση ότι το καίριο κάποιες φορές οφείλει να μνημειώνεται εν είδει ρεφρέν στην ασθενή εκ φύσεως μνήμη των αναγνωστών. Μόνο που ακόμη πιο καίρια είναι ακριβώς η επίγνωση ότι τίποτα δεν αξίζει να παίρνει κανείς στα σοβαρά. Μέσα από την επανάληψη λέξεων που δηλώνουν αυτά τα ανούσια άψυχα πράγματα που σωρεύονται γύρω από τον Κλεό στοιχειώνοντάς τον ( τηλέφωνο, δουλειά) και που τελετουργικά και μεθοδικά διώχνει από πάνω του.

Ο αφηγητής από την αρχή συνδιαλέγεται με τον δυνητικό αναγνώστη. Του κλείνει το μάτι με μια διανοητική ευφυία που εντυπωσιάζει, γιατί είναι ολότελα απροσποίητη. Η γλώσσα στην Πόρτα ρέει. Δίνει την εντύπωση ότι είναι ένα ποτάμι που για καιρό έμεινε κλεισμένο σε φράγμα συγκεντρώνοντας ετερόκλητα ψήγματα λόγου κι όταν κάποτε το φράγμα έπεσε, με μια ελευθερία ορμητική ξεχύθηκε, παρασύροντάς στο πέρασμά του τα πάντα.

Από ένα σημείο και μετά, ο αφηγητής και ο κύριος ήρωας της αφήγησης, ο Κλεό, ταυτίζονται.( Έκδηλη η αυτοαναφορικότητα σε όλο το έργο ). Κι ενώ ταυτίζονται, ο συγγραφέας επιμένει στην τριτοπρόσωπη αφήγηση, εμπλέκοντας τον ήρωα σε έναν ιδιότυπο διάλογο τόσο με τον αφηγητή όσο και με τον δυνητικό αναγνώστη.

Έξοχο δείγμα γραφής αυτό που τιτλοφορείται « ένα πολύ λυπητερό κεφάλαιο». Το κεφάλαιο αυτό κλείνει με την ανατρεπτική φράση : «… το επίγειο τέλος της αφήγησης». Τι υπονοεί αυτή η φράση; Ότι η ιστορία του Κλεό ( εξαρχής ο ήρωας, ο Κλεό συστήνεται στον αναγνώστη ως « ο άνθρωπος της ιστορίας μας» ) ίσως συνεχιστεί και σ’ έναν υπερβατικό χώρο, έναν μη χώρο έξω από την επίγεια σφαίρα. Το ανατρεπτικό τέλος της ιστορίας επιτείνει αυτήν την αίσθηση. Μια αίσθηση ότι ο λογοτεχνικός ήρωας του έργου αυτονομείται από ένα σημείο και μετά και αποκτά δική του Γλώσσα, επομένως και δική του Ζωή.

Κι αν αποτολμήσουμε έναν ορισμό της αυθεντικής λογοτεχνίας και του αυθεντικού λογοτεχνικού ήρωα είναι αυτός, ότι ο ήρωας στέκει πιο πάνω από το χέρι του δημιουργού του. Ο Δημήτρης Τσεκούρας στην Πόρτα καταφέρνει να πλάσει έναν τέτοιο λογοτεχνικό ήρωα και να μάς τον συστήσει με τρυφερότητα, οξυδέρκεια και ανατρεπτική ματιά. Την ανατρεπτική ματιά του ονείρου που σε αφήνει εμβρόντητο να αναρωτιέσαι αν αυτό που μόλις διάβασες ανήκει στη σφαίρα της πεζογραφίας, του φιλοσοφικού δοκιμίου ή της πεζόμορφης ποίησης. Η Πόρτα είναι ένα λογοτεχνικό έργο που αρνείται την ταξινόμηση. Αυτό και μόνο αρκεί, για να την κατατάξουμε στα αυθεντικά έργα της λογοτεχνίας.


Πρώτη δημοσίευση : https://www.vakxikon.gr/tsekourasreview/

Κυριακή, 27 Σεπτεμβρίου 2020

Δεύτερη πατρίδα το φεγγάρι

Μάθημα νεοελληνικής γλώσσας β' Γυμνασίου την Παρασκευή.

" Μπορείτε να μιλήσετε και για τις δυο σας πατρίδες, για τις ομορφιές τους."

Πετάγεται ένας μαθητής.

" Μία μου πατρίδα η Κρήτη, δεύτερη το φεγγάρι".

( Τον αγάπησα  😊)

 


Παρασκευή, 25 Σεπτεμβρίου 2020

Για την υπεράσπιση της δημοκρατίας

 

Για την υπεράσπιση της δημοκρατίας

 

ΔΙΚΤΥΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ

 

 

Για την υπεράσπιση της δημοκρατίας

Ύστερα από πέντε χρόνια η δίκη της Χρυσής Αυγής φτάνει στο τέλος της κι όσοι υπήρξαν φυσικοί-ηθικοί αυτουργοί των δολοφονικών ενεργειών σε βάρος των Αιγύπτιων αλιεργατών, των μελών του ΠΑΜΕ και του Παύλου Φύσσα έρχονται αντιμέτωποι με τις συνέπειες των πράξεών τους. Πιστεύουμε ότι η δικαιοσύνη θα αρθεί στο ύψος των περιστάσεων και θα ανταποκριθεί στο κοινό περί δικαίου αίσθημα, αρνούμενη να δικαιώσει τη φασιστική βία και να ξεπλύνει την εγκληματική φυσιογνωμία της οργάνωσης. Δεν τρέφουμε αυταπάτες ότι το αυγό του φιδιού που εκκολάπτεται εδώ και πολλά χρόνια θα εκλείψει με μια δικαστική απόφαση, αλλά είμαστε πεπεισμένοι ότι στην προκειμένη περίπτωση η αυστηρή τιμωρία θα αποτελέσει μια σημαντική νίκη για τη δημοκρατία. 

Ως Δίκτυο Λογοτεχνών θεωρούμε ότι ειδικά σήμερα η δημοκρατία έχει ανάγκη και από τέτοιες νίκες.




 

1.              Αγυιώτη Κατερίνα

2.              Αδαλόγλου Κούλα

3.              Αθανασιάδου Φανή

4.              Ακρίβος Κώστας

5.              Αλεξόπουλος  Βαγγέλης

6.              Αναστασοπούλου Ελένη

7.              Ανδρουλάκης Αλέξανδρος

8.              Αντωνόπουλος Παναγιώτης

9.              Αποστολίδου Χαρούλα

10.          Ασημακοπούλου Κατερίνα

11.          Ατσόγλου Κατερίνα

12.          Αυδίκος Βαγγέλης

13.          Βαγιώτη Θεοδώρα

14.          Βαλκανάς Αλέξανδρος

15.          Βασιλειάδης Βασίλης

16.          Βασιλοπούλου Φωτεινή

17.          Βέης Γιώργος

18.          Βελιβασάκη Γεωργία

19.          Βορδός Βαλάντης

20.          Βουγιουκλής Θωμάς

21.          Βούλτος Γιάννης

22.          Βουτσινάς Νίκος

23.          Βρεττός Σπύρος

24.          Γαρουνιάτης Χάρης

25.          Γεωργαντοπούλου Ντίνα

26.          Γιώσα Πέννυ

27.          Γκέζος Χρήστος-Αρμάντο

28.          Γκόζης Γιώργος

29.          Γκόντης Τάκης

30.          Γρίβα Έλλη

31.          Γώγος Θάνος

32.          Δαλακούρα Βερονίκη

33.          Δενδρινός Γεράσιμος

34.          Δερμάνη Βίκυ

35.          Δημητριάδου Διώνη

36.          Διαβάτη Αρχοντούλα

37.          Διαμαντοπούλου Μαρία

38.          Δούκα Μάρω

39.          Δούμου Στέλλα

40.          Ευθυμίου Κυριάκος

41.          Ζαρκαδούλα Λίνα

42.          Ζάχαρη Ελένη

43.          Ζαχοπούλου Ξανθίππη

44.          Θάνογλου Ελευθερία

45.          Θεοδωρίδης Πέτρος

46.          Θεοχάρης Χ. Γιώργος

47.          Ιωαννίδης Κωνσταντίνος

48.          Καϊτατζή-Χουλιούμη Δέσποινα

49.          Καλαμπούκας Θεό

50.          Καλαντίδου Βάσω

51.          Καμπάκη-Βουγιουκλή Πηνελόπη

52.          Καναβούρης Κώστας

53.          Κανάκη Μαίρη

54.          Κανελλόπουλος Θοδωρής

55.          Καραγιαννόπουλος Κωνσταντίνος

56.          Καραντώνη Χριστίνα

57.          Καρσαμπά Κυριακή

58.          Καρυωτάκη Ισμήνη

59.          Κασαπίδης Γιώργος

60.          Κατελανάκη Ευτυχία

61.          Κατσακός Ζαχαρίας

62.          Κατσογιάννου Μαριάννα

63.          Κεντρωτής Γιώργος

64.          Κιοσσές Σπύρος

65.          Κλαίρη Παπαμιχαήλ

66.          Κοντολέων Μάνος

67.          Κοσμά Αφροδίτη

68.          Κοσμά Ελένη

69.          Κόσυβας Θάνος

70.          Κουβάτα Δήμητρα

71.          Κουγιουμτζή Μαρία

72.          Κουλούρη Μαρία

73.          Κουμπαρέλη Μπελίκα-Αντωνία

74.          Κουτρουμπάκη Εύη

75.          Κουτρουμπάκης Κώστας

76.          Κουτσουμπέλη Χλόη

77.          Κοφτερού Ελένη

78.          Κυριαζής Γιάννης

79.          Κωνσταντινίδης Κώστας

80.          Κωτόπουλος Τριαντάφυλλος

81.          Λάζαρης Νίκος

82.          Λάλου Αγγελική

83.          Λαμπρινίδου Έφη

84.          Λάτσαρη Μαρία

85.          Λιάτζουρα Κατερίνα

86.          Λιβεριάδης Θέμης

87.          Λιθοξοΐδης Στέλιος

88.          Λίλλης Γιώργος

89.          Λιόντη Μέρη

90.          Λουκίδου  Ευτυχία-Αλεξάνδρα

91.          Λουκόπουλος Κωνσταντίνος

92.          Μαγριπλής Δημήτρης

93.          Μάκη Κωστούλα

94.          Μανιός Δημήτρης

95.          Μαριανός Αγγελής

96.          Μαρίνος Διονύσης

97.          Μαρκοπούλου Μαριάνθη

98.          Μπλάνας Γιώργος

99.          Μπογιάνου Ευγενία

100.       Μπόζενμπεργκ Ζωή

101.       Μπουγελέκας Γιώργος

102.       Νανοπούλου Ελένη

103.       Νεοκλέους Εύα

104.       Νέστορα Ελένη

105.       Νικηφόρου Τόλης

106.       Νικολαΐδης Παναγιώτης

107.       Ντούξη Ελένη

108.       Οικονόμου Λ. Γιώργος

109.       Οφλίδη-Καλαϊτζή Λένα

110.       Παπαγεωργίου Μαργαρίτα

111.       Παπαδημητρίου-Σαμοθράκη Μάγδα

112.       Παπαδόπουλος Θεοχάρης

113.       Παπαδοπούλου Ελένη

114.       Παπαθανασίου Κώστας

115.       Παπουτσοπούλου Μαριάννα

116.       Παραδεισανού Ειρήνη

117.       Πάσχος Γιάννης

118.       Πελασγός Στέλιος

119.       Περδίκη Σοφία

120.       Πετροπούλου-Κουντούρη Ρένα

121.       Πλιάκου Μαριάννα

122.       Πολέντας Μανόλης

123.       Πολίτου-Βερβέρη Σοφία

124.       Πολύβιος Πρόδρομος

125.       Πολυμενάκος Γιώργος

126.       Πολύμου Ευαγγελία

127.       Ποσάντζη Παρασκευή

128.       Πρεβεδουράκης Γιώργος

129.       Πριοβόλου Ελένη

130.       Ροδοκαλάκη Μαρία

131.       Σακαλής Γρηγόρης

132.       Σαρηγκιόλης Θοδωρής

133.       Σιαχάμη Κωνσταντίνα

134.       Σταμπόγλης Σταύρος

135.       Στεφανάκη Καίτη

136.       Στούπας Ιωάννης

137.       Σωμαράκης Μίνως

138.       Τερζοπούλου Μιράντα

139.       Τιτάκη Αθηνά

140.       Τουμαζή Έλενα Ρεμπελίνα

141.       Τουμανίδης Χρήστος

142.       Τρωαδίτης Δημήτρης

143.       Τσεκούρας Δημήτρης

144.       Τσιλιβάκη Άντα

145.       Τσοκόνα Ιώ

146.       Τσούβα Λίλια

147.       Τουμάνης Παναγιώτης

148.       Φάβρος Στρατής

149.       Φάντη Χρύσα

150.       Φαρμάκη Μαρία

151.       Φέστας Θοδωρής

152.       Φλουρής Χρήστος

153.       Φουσταλιεράκη Μαρία

154.       Φώτη Αικατερίνη

155.       Χατζημωυσιάδης Παναγιώτης

156.       Χατζηνικόλα Τσαμπίκα

157.       Χλωπτσιούδης Δήμος

158.       Χριστοδούλου Βάσω

159.       Χριστοδούλου Δήμητρα

160.       Χριστόπουλος Δημήτρης

161.       Χρυσοστομίδου Βάσω

 


πρώτη δημοσίευση εδώ : https://networkofwriters.blogspot.com/2020/09/blog-post_24.html

Τρίτη, 15 Σεπτεμβρίου 2020

εμπαιγμός

 Ήρθαν σήμερα και μοιράστηκαν στην τάξη μάσκες πάνινες διαστάσεων που μόνο σε πρόσωπο τέρατος θα μπορούσαν να εφαρμόσουν, με λουλουδάκια για μας τους καθηγητές , πράσινες φωσφοριζέ για τα παιδιά μας. Ακόμη κι όταν έχουμε να αντιπαλέψουμε μια πανδημία που απειλεί τη ζωή μας, το κράτος μάς εμπαίζει. Διάδρομοι στενοί στους οποίους η τήρηση των αποστάσεων είναι ανέφικτη - και είναι λογικό, εφόσον το κτήριο δεν έχει τις προδιαγραφές σχολείου- στενές σκάλες με τις προειδοποιητικές πινακίδες για την τήρηση αποστάσεων να ηχούν σαν βρώμικο αστείο. Στον αγιασμό παρέστη ο δήμαρχος , μίλησε για την αξία της παιδείας, έκανε τον σταυρό του, ευχήθηκε στους καθηγητές " καλή δύναμη" κι έφυγε ευχαριστημένος διά την επιτέλεσιν του καθήκοντός του, να βουλιάξει στην αναπαυτική του πολυθρόνα.

Το πιο τραγικό είναι ότι όλη αυτή η κακοστημένη παράσταση μοιάζει τόσο αναμενόμενη , ώστε τα παιδιά μας την αντιμετωπίζουν με το χιούμορ και την στωικότητα των μαχητών που το γνωρίζουν στο πετσί τους πως δεν μπορούν τίποτα να προσμένουν και από κανέναν.

ενόραση

 Στα κείμενα που μας αφορούν, εδώ, η ενόραση μόνον έρχεται σαν αστραπή. Το κείμενο είναι η βροντή, που ηχεί με μεγάλη καθυστέρηση.

Walter Benjamin

Τετάρτη, 9 Σεπτεμβρίου 2020

Να μη συνηθίσουμε .

 Νιώθω πως αυτό είναι το στοίχημα που καλείται να κερδίσει ο νέος τύπος ανθρώπου που έχει γεννηθεί στην εποχή της εικόνας.

Να πασχίσει με κάθε τίμημα να κρατήσει διάφανο το δέρμα του.

Να πασχίσει, με κάθε τίμημα, να κρατήσει τα μάτια του ανοιχτά στις εικόνες φρίκης.

Ανοιχτά σημαίνει διαθέσιμα.

Ανοιχτά σημαίνει να μη φοβηθεί να πονέσει.

Ανοιχτά σημαίνει να σχίσει τη μάσκα της απάθειας.

Ανοιχτά σημαίνει να πάρει τον πόνο και να τον κάνει δράση.

Να πάρει το καρφί και να το κάνει αγώνα.

 

Κι αν ο αγώνας σημαίνει να σχίσει στα δυο το πονεμένο του κρανίο και να βγάλει το ποίημα

κι αν ο αγώνας σημαίνει να πάρει το ποίημα και να το κάνει σημαία στα κλειδωμένα μάτια των χορτάτων

κι αν ο αγώνας σημαίνει να πάρει το ποίημα και να το φορέσει κατάσαρκα

κι αν ο αγώνας σημαίνει να κάνει το τρύπιο του κορμί ποίημα

κι αν ο αγώνας σημαίνει να φυτέψει μια σφαίρα στη λογική

 ας είναι...

 

( Υπάρχει κάτι που δε θα καταφέρει καμία αστυνομία σκέψης να το κλέψει.

Είναι το χάος που χορεύει στο κρανίο μας άτακτα κι άναρχα.

Είναι το άπειρο που τόσο μίσησε ο Αριστοτέλης.

Είναι εν τέλει η μαγεία της ατοπίας και ουτοπίας.

Εβίβα!)

πρώτη δημοσίευση : http://artinews.gr/%CE%BD%CE%B1-%CE%BC%CE%B7-%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%B7%CE%B8%CE%AF%CF%83%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B5.html


Τρίτη, 8 Σεπτεμβρίου 2020

Τεοντόρ και Ντάνιελ

 Το παιδί που καρφώνει με πίκρα φλεγόμενα τα μάτια του στα χέρια του δασκάλου μοιάζει πουλάκι ξέσκεπο σε χειμωνιάτικο δείλι. Κι ο δάσκαλος δεν ξέρει πια τι να του δώσει πέρα από σιωπή.

..
( .. για τα παιδιά μας που έχουν την ατυχία να ζουν σε μια εποχή που εικόνες εκτοξεύονται βίαια στα άμαθα μάτια τους δίχως ειρμό, χωρίς λογική με έναν ρυθμό που αγγίζει την παράνοια.
Πώς τα καταφέρνετε και κοιτάτε ακόμη τόσο αθώα; Σε σας μιλάω , Τεοντόρ και Ντάνιελ , που μόλις σήμερα το πρωί - εν αγνοία σας - μου δώσατε φως και τη δύναμη να συνεχίσω. )

...

( 9/9/2015)