Συνολικές προβολές σελίδας

Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2012

ντροπή

λοιπόν
πολύ μιλήσαμε
πολύ δακρύσανε τα μάτια μας θυμό και έγνοια και θιγμένη αξιοπρέπεια

λοιπόν κρατήσαμε κάποτε στα χέρια μας κλωστές και τις ενώναμε με εγκαρτέρηση
και πίστη και τόση στ' αλήθεια επιμέλεια

λοιπόν υπήρξαμε σε όλα ακέραιοι
ατσαλάκωτα ωραίοι
και καμαρώναμε για τις αρχές μας

και τώρα
πες μου φίλε μου εσύ που σου' κλεψαν τις μέρες που ήταν να' ρθουν
και βάλανε στη θέση τους μια ευθεία τόσο άσπρη ,τόσο ανήλεα τεντωμένη
τόσο εκτυφλωτικά καθαρή

πες μου φίλε μου εσύ
που σε πήραν απ' το χέρι και σε στήσαν απέναντι στα μάτια του Νίκου
όλοι αυτοί που σε δείχνανε μέχρι τώρα
και σε λέγαν "κορόιδο"
τώρα σε δείχνουν και σε λένε " δειλό"

πες μου φίλε μου εσύ
πού είναι οι μέρες που ήταν να 'ρθουν

και συ πού είσαι σ' όλα αυτά
πες μου φίλε μου εσύ
τι πια να πεις που δεν έχει πεθάνει
για ποιες στ' αλήθεια λέξεις να πασχίσεις να μιλήσεις..