Συνολικές προβολές σελίδας

Δευτέρα, 23 Φεβρουαρίου 2015

επική ειρωνεία



Νομίζω πως η κυρίαρχη λειτουργία της επικής ειρωνείας είναι να δείξει την ασυνέπεια των θεών και την πλάνη των θνητών που επιμένουν να τους εμπιστεύονται.
Ραψωδία Δ  Ιλιάδας
Αγαμέμνονας : « Ο πατέρας Δίας δε θα βοηθήσει τους ψεύτες. Όσοι πρωτοπάτησαν τους όρκους, αυτών τα τρυφερά κορμιά θα τα φαν οι γύπες.»
Τι αγνοεί ο Αγαμέμνονας; Ότι ο ίδιος ο Δίας έστειλε την Αθηνά στη γη με την προτροπή:
« Δοκίμασε πρώτοι οι Τρώες να  κάνουν αρχή να πατήσουν τους όρκους , χτυπώντας τους πολυδοξασμένους Αχαιούς».
Τους όρκους που οι πλανημένοι θνητοί στη γη επικύρωναν με θυσίες λίγο πριν στο όνομα του ίδιου του Δία.
..
Θα μου πείτε: Εδώ ο κόσμος καίγεται κι εσύ ασχολείσαι με τον Όμηρο.
 Κι όμως. . Διαβάστε την Ιλιάδα με τα μάτια της ψυχής ανοιχτά και θα βρείτε πως είναι ένα από τα πιο συνταρακτικά κείμενα της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Αυτό βέβαια , για όσους δέχονται πως  διαβάζουμε λογοτεχνία για να νιώσουμε  το μέσα μας βουητό, αυτό που μας κάνει ανθρώπους, αυτό που μας ξεχωρίζει από τις μηχανές . Οι άλλοι ,έτσι κι αλλιώς δεν έχουν σωτηρία.

Κυριακή, 8 Φεβρουαρίου 2015

η κοινοτοπία του κακού

Το μεγαλύτερο κακό σε αυτόν τον κόσμο, έλεγε η Arendt, δεν προέρχεται από ανθρώπους που επιλέγουν να είναι κακοί. Προέρχεται από ανθρώπους που απλώς δε σκέφτονται καθαρά. Από ανθρώπους που, βλέποντας τα πράγματα μονομερώς, μέσα από παραμορφωτικούς-ιδεολογικούς φακούς, κάνουν αδιανόητα πράγματα, θεωρώντας τα προφανή και κανονικά. Στηριζόμενοι σε αυτήν την κανονικότητα, πραγματοποιούμε φοβερά πράγματα με έναν οργανωμένο και συστηματικό τρόπο. Αυτή είναι η διαδικασία, με την οποία άσχημες, εξευτελιστικές, δολοφονικές, απάνθρωπες και απερίγραπτες πράξεις καταλήγουν να αποτελούν ρουτίνα και γίνονται αποδεκτές ως «ο τρόπος που γίνονται τα πράγματα». Αυτό το φαινόμενο η Arendt το ονόμασε «η κοινοτοπία του κακού».

Άλκης Γούναρης

 [Πηγή: www.doctv.gr]
...
Νομίζω πως αν η Arendt έβλεπε αυτά που συμβαίνουν σήμερα θα αισθανόταν δικαιωμένη. Να πάρουμε μόνο το παράδειγμα της Ελλάδας τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Οι πολιτικοί που ανέλαβαν τα ηνία ήταν γραφειοκράτες που επέμεναν να κάνουν καλά τη δουλειά τους. Τώρα, αν αυτή η "δουλειά " οδήγησε στην αυτοκτονία τόσους Έλληνες, στην ηθική εξόντωση άλλους τόσους ,αυτό είναι άλλο θέμα. Δεν είναι τυχαία η φράση " Θέλουμε τεχνοκράτες που να κάνουν καλά τη δουλειά τους..χορτάσαμε από πολιτικούς. " Την άκουγα καθημερινά γύρω μου τα τελευταία χρόνια. Ποια είναι αυτή η δουλειά δεν απασχολούσε και πολύ αυτούς που αβασάνιστα εκστόμιζαν αυτά τα λόγια. Εκτός κι αν δεχτώ πως το μόνο που τους ένοιαζε ήταν να συνεχίσει αυτή η κατάσταση ,αρκεί αυτοί και η τσέπη τους να μείνουν αλώβητοι. Οι άστεγοι, οι απελπισμένοι, οι άνεργοι είναι απλά μια πραγματικότητα που πρέπει να δεχτούμε. Εγώ λοιπόν αρνούμαι να τη δεχτώ. Αρνούμαι να πάρω την όψη του τέρατος.