Συνολικές προβολές σελίδας

Σάββατο, 2 Μαΐου 2009

το χνώτο του ανέμου

Τον άνεμο τον στρίμωξαν
σε δυο φτερά από καημό και προσμονή.
Καρφωμένα τα νιώθεις στους ώμους
καιρό τώρα.

Στιγμές
βαρίδια σε κρατούν στο χώμα
τόσο σφιχτά
που με μεγάλη βία κατορθώνεις
την όψη σου να δείξεις
όταν πρέπει.

Στιγμές
φλόγες σου γλείφουνε το νου.
Αρπάζουν τα φτερά
και τα χτυπούν με βία.
Και κρύβεις τα μάτια σου κατάχαμα
να μην ακούσεις.

Δεν είσαι συ για πέταγμα.
Τέτοια τερτίπια σ’ έχουν μάθει ν’ αποστρέφεσαι.

Και σέρνεσαι ολοένα μες στους άλλους
κι αποζητάς το συρφετό τους
και το χνώτο τους
μήπως κρυφτείς απ’ την κραυγή
που σε τυλίγει.

Είναι βαρύ πολύ το χνώτο του ανέμου
κι οι πλάτες ισχαιμικές
και το μυαλό μπαϊλντισμένο
απ’ τα πολλά
κι εσύ μονάχα ένας σβόλος από χώμα
καρφωμένος ενοχλητικά
στην αέναη του χρόνου τσουγκράνα.

δημοσιεύτηκε στο ποιείν

5 σχόλια:

Ψαράκης Κ. είπε...

χαίρομαι που ξανάρχισαν να αναβλύζουν αυτες οι καταπληκτικές εικόνες!

Μαρια Νικολαου είπε...

Δεν είμαστε εμεις για πέταγμα...
Νομίζαμε πως ήμασταν πουλιά

JENY... αστεροτρόπιο είπε...

Σαν να 'χω ξεχάσει και να μιλάω πια... Ένα ευχαριστώ μόνο που ώρες-ώρες καθαρίζεις το μπαιλντισμένο μου μυαλό.

Ανώνυμος είπε...

Ανατριχιαστικό .
Συγχαρητήρια που καταφέρατε να καταγράψετε με τέτοια καλλιτεχνική ευαισθησία σκέψεις που τριβελίζουν καθημερινά το μυαλό μας .. Σκέψεις που φαντάζουν τόσο δύσκολο να ειπωθούν .. Σκέψεις που τις κρατάμε για εμάς ... Σκέψεις που μένουν Σκέψεις .
Λεύτερης Ανέστης , παλιός μαθητής σας .

ειρήνη είπε...

Λευτέρη, ευχάριστη έκπληξη το σχόλιό σου..δεν ξεχνώ το ταλέντο σου στο γράψιμο..άνοιξε τα φτερά σου και πέταξε..πολλά φιλιά