Συνολικές προβολές σελίδας

Παρασκευή, 18 Σεπτεμβρίου 2009

παρερμηνεία

Αυτό το σύρμα που χαράκωσε τον οισοφάγο μου
Κι έφτασε ίσαμε τα σωθικά μου
Και τ’ ανακάτεψε ευχάριστα
Έτσι που
Τα μάτια μου γινήκανε δυο λίμνες από αίμα
Με μικρές εντός τους κηλίδες μαύρου καπνού
Ποιος το κινούσε ;

Εγώ δεν το’ θελα.
Κι ας ορκιζόμουν πως ξέπνοη μ’ άφηνε η απώλειά του
Κι ας στριφογύριζα τα χέρια μου υστερικά.

-πόσο να μοιάζω πια τρελή
για να το δουν οι γύρω μου
πως μίλησα;-

Δεν υπάρχουν σχόλια: