Συνολικές προβολές σελίδας

Παρασκευή, 12 Μαρτίου 2010

ένας ακόμη ρόλος

αφιερωμένο στους κάθε λογής καθοδηγητές ..

Του΄ λεγαν να σταθεί όρθιος
Με τα μάτια να κοιτούν ολόισια μπροστά
Τα χέρια σε στάση αναμονής
Το στόμα σε χαμόγελο να ανοίγεται εγκάρδιο
Περηφάνια, του λέγαν ,πρέπει να εκπέμπει το βλέμμα του
Περηφάνια
Αυτό το τόνιζαν
Με τόση επιμονή
Που καταντούσε πια γελοίο

Αυτοί ήταν ανθρωπάκια μόνιμα με τη μούρη τους στο χώμα

Κι αυτός να σέρνεται
Μια χρόνια κύφωση την πλάτη του ταλαιπωρούσε
Από τα τόσα χρόνια υποτέλειας
Από τα τόσα χρόνια τύφλας

Κι αυτοί του πιάναν τους ώμους μ' εμπάθεια
Περηφάνια
του λέγαν
περηφάνια
πώς το βλέμμα σου θα ρίξεις τ’ αψήλου
αν η πλάτη σου γέρνει στο χώμα
ορθώσου
κραυγάζαν
ορθώσου

μα τα δικά τους τα μάτια σαπίλα μύριζαν
στις κόχες τους ολόκληρα χωμένα
λες και τα χώνεψε το τίποτα
μια ολόκληρη ζωή μες στο μηδέν

και του ζητούσαν περηφάνια
λες και το νιώθαν τι σημαίνει αυτή η λέξη
γι’ αυτούς ήταν ένας ακόμη ρόλος

δεν είναι λοιπόν διόλου περίεργο
που αγανακτούσαν απ’ τη δική του αβελτηρία
που νιώθαν πως
ο στόχος αλίμονο δεν επετεύχθη
και ψάχναν εναγώνια για κάποιον άλλον
από τη δύσκολη τη θέση να τους βγάλει

κάποιον που να μπορεί το βλέμμα του
πιο εύκολα να διαχειριστεί

είπαμε

ανάγκη ήταν επιτακτική
για περηφάνια

9 σχόλια:

ANASA είπε...

"Οι Βάρβαροι ίσως ήταν μια λύση κι αυτοί.." Καθοδηγητές που συναντούμε συνεχώς στη ζωή μας. Άλλοι για καλό κι άλλοι για κακό. Εμείς όμως είμαστε οι δικοί μας καθοδηγητές, εμείς και τα βιώματά μας κι όλα αυτά που θέλει η ψυχή μας για να ανασάνει.

Μου άρεσε πολύ. Μπράβο σου. Εξαιρετικό.

ειρήνη είπε...

anasa ,δε συμφωνώ πως υπάρχουν καθοδηγητές για καλό. .κι έχουμε γεμίσει σήμερα από δαύτους..

Όσο για εμάς, μακάρι να ήταν τόσο εύκολο να καθοδηγήσουμε τη ζωή μας εμείς..ποιοι είμαστε εμείς;

σ'ευχαριστώ για την επίσκεψη.

ΣΤΡΑΤΗΣ ΠΑΡΕΛΗΣ είπε...

ΜΕΤΑΓΛΩΤΤΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΤΣΙΜΟΥΔΙΑ ΤΩΝ ΓΥΡΩ..

Άνοιξα, σαν ένα λεξικό των ανέμων, να διαβάσω
και τα βρήκα όλα εκεί:

Να φυσάει ένας πουνέντες της αγαλλίασης και ν' αναστατώνεται
μέσα μου η καρδιά-
καθαρά να γράφονται τα ηλιοτρόπια
μ' ένα ρήμα του ήλιου σταματημένο επάνω στους..
Τότε Δευτέρα..

Και μαγευτική και απόκοσμη- σαν να την είχε
άγγελος Κυρίου ιδρύσει!

Κράτησα μέσα μου, σαν μία προσευχή, την μουσική και οι αχτίδες
που πέρναγαν ως μέσα μου, ατιθάσευτες, άφηναν
το αθώο μου να φαίνεται
ξεκάθαρο
από πολύ πολύ μακριά..

Στα βαθιά των σύννεφων, οι σκέψεις μου κρεμασμένες
και όπως τα θαλασσοπούλια λευκές
έφερναν τον κατάδικό μου θεό, να μάχεται
ενάντια στον εγωισμό των ανθρώπων..


ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΕΙΡΗΝΗ!

Ανώνυμος είπε...

κύριε Παρέλη

συχνά σας συναντώ στην μπλογκόσφαιρα και παρακολουθώ τις κατά ριπάς αναρτήσεις σας.
Φιλική συμβουλή:
μη λυπάστε να σκίζετε...μη βιάζεστε να δημοσιεύετε...και το κυριότερο:
ξεφορτωθείτε άμεσα τον πολύ Ελύτη που κουβαλάτε,αν θέλετε να αφήσετε το δικό σας αποτύπωμα.

Καλό απόγευμα σε όλους.

ειρήνη είπε...

αγαπητέ ανώνυμε- θα σας προσφωνούσα διαφορετικά, αν αφήνατε και κάποιο όνομα- θα προτιμούσα οι φιλικές σας συμβουλές προς τον κύριο Παρέλη να γράφονταν στο δικό του μπλογκ ..

με φέρατε σε δύσκολη θέση..

Ανώνυμος είπε...

θα το είχα κάνει κυρία Ειρήνη μα το μπλογκ του κ. Παρέλη δεν επιτρέπει σχόλια ανωνύμων...

Εξάλλου δεν είναι κάτι σπάνιο το σχόλιο να αφορά άλλο σχόλιο σε ένα μπλογκ τρίτου.

Αν θεωρείτε πως καταχράστηκα το χώρο σας,απολογούμαι.

Να προβληματίσω απλώς ήθελα κι όχι να φέρω κανένα σε δύσκολη θέση.

Καλό σας βράδυ.

ΣΤΡΑΤΗΣ ΠΑΡΕΛΗΣ είπε...

Όταν δεν μας αρέσει κάποιος μπορούμε να μην τον διαβάζουμε..
η ανωνυμία είναι λίγο ύποπτη..
προσωπικά δεν μου αρέσει..
κρυμμένος βάλλεται βέλη..
τι προστυχιά!
που το κακό με τα γραφόμενά μου;
τι μου καταλογίζεται αλήθεια;
το ύφος του λόγου σας κάποιον μου θυμίζει..
βρε άντε..
μπορεί να κάνω λάθος..
Καλημέρα σας!

ΣΤΡΑΤΗΣ ΠΑΡΕΛΗΣ είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Ανέστης Μ. είπε...

...
τα μάτια τους...
στις κόχες τους ολόκληρα χωμένα
...

περηφάνεια ή αφάνεια;

Φιλιά