Συνολικές προβολές σελίδας

Τρίτη, 5 Ιουνίου 2012

ο φόβος


Μας λύσαν τα σκοινιά
Πλέαμε ανάσκελα
Πετράδια του βυθού
Χτυπιούνταν μες στη χούφτα μας

Στο λαιμό μας η υποψία του σκοινιού
Λεπτή σα νήμα οδοντικό
Πιο πάνω απ’ της μιλιάς τη δίοδο
Πιο μέσα απ’ της φωνής τον κόμπο
Πιο βαθιά απ’ του δέρματος τα λέπια

Μια ηχώ αλαβάστρινη
Ένα νήμα πιο πάνω απ’ την κοίτη
Ο φόβος


6 σχόλια:

Νimertis είπε...

μπήκα και βγήκα δυο τρεις φορές στο ιστολόγιό σου σήμερα φίλη μου Ειρήνη καθώς με είχε 'ζορίσει' κάπως το ποίημά σου... σαν την... 'ενοχλητική' μύγα που σε τσιμπάει και δεν σε αφήνει να ησυχάσεις... μπήκαν μέσα μου τα λόγια σου, οι εικόνες έγιναν έγγλυφες, πύρινες... τούτο δεν είναι το 'μαρτύριο' της ποίησης άλλωστε; να μην σε αφήνει 'ήσυχο', 'αδρανή' και 'ατόφιο'...
κείνη η φράση σου ειδικά...

Στο λαιμό μας η υποψία του σκοινιού Λεπτή σα νήμα οδοντικό...

ό,τι κι αν πω θα 'μαγαρίσω' τούτο που εμπειρώθηκα... και θα το φτωχύνω...
να'σαι καλά φίλη μου...

ειρήνη είπε...

εσύ να είσαι καλά

Ανώνυμος είπε...

Ανατριχιαστικό. Πόσο ρεαλιστική αλλά και συνάμα ρηξικέλευθη προσέγγιση του φόβου που κινά τα νήματα σήμερα. Μας λύσαν τα σχοινιά, μας παραμυθιάζουν πως είμαστε ελεύθεροι, ενώ ταυτόχρονα μας παίζουν σαν μαριονέτες. Κι εμείς από φόβο δεν αντιδρούμε, συνεζίζουμε να παριστάνουμε τους ελεύθερους και αυτό ΜΑΣ βολεύει όλους.
Σας ευχαριστούμε που έστω και έτσι απρόσωπα μας επιτρέπετε να προβλιματιστούμε και να κάνουμε μια βαθύτερη ανασκόπηση, γιατί πιστεύω πως η ποίηση αρπάζει την ψυχή και την ταρακουνάει.
Λευτέρης Ανέστης.

ειρήνη είπε...

Λευτέρη, τι ωραίος ορισμός της ποίησης είναι αυτός που έδωσες..

αρπάζει την ψυχή και την ταρακουνάει..

αν θέλεις στείλε μου μέιλ με τα νέα σου ή γράψε μου εδώ αν δε σε πειράζει..

δεν ξέρω ούτε σε ποια σχολή πέρασες..

ελπίζω να είσαι καλά

ειρήνη είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Ανώνυμος είπε...

lefterisanestis94@gmail.com , στείλτε εδώ να έχω το mail σας. Τα υπόλοιπα από κει.
Είμαι πολύ καλά ελπίζω το ίδιο και για εσάς