Συνολικές προβολές σελίδας

Δευτέρα, 14 Ιανουαρίου 2013

πλάνη



Λέγαν πως γράφανε τη μοίρα τους
Πως πιάναν τη ζωή από τα κέρατα
Τη σέρναν σε γραμμή που τρέκλιζε ολοένα
Και ζαλιζότανε –λέει- ο Δημιουργός
Να παρακολουθήσει τι κάναν αδυνατούσε
Κι έπειτα
Τους παράταγε μονάχους
Δίχως την αμείλικτη αύρα του όμματος που
Τα πάνθ’ ορά

Κι αυτοί
Πετούσαν σε γραμμή τεθλασμένη ολοένα
Οι ποιητές της ζήσης τους

Λέγαν

Οι λέξεις πέταγαν απ’ τα μισάνοιχτά τους στόματα
Γράφανε κύκλους στον ουράνιο θόλο
Λίγο λίγο ανέβαιναν και πιο ψηλά

Και τους αφήναν

Ανυπεράσπιστους πλάνητες


Κι ένα μικρό παιδί
Κατάχαμα ριγμένο
Με τα μούτρα στην άμμο αλειμμένα
Με τα μάτια αστέρια γεμάτα
Ένωνε τα διαμαντάκια του γέλιου του
Σκάλα ανάερη
Να τους τραβήξει
Στη θάλασσα
Να βαπτιστούν στα νερά της
Κι ως θα ανέρχονται
Γαλήνιοι και μικροί
Ν’ αναφωνήσουν

Θεέ μου
Πάλι ψέματα έλεγα



6 σχόλια:

~reflection~ είπε...

Η πράξη όμως του Παιδιού
ποτέ δεν μπορεί να ψεύδεται...
Μισό ποίημα η πλάνη,
μισό η Αλήθεια των προθέσεων....


Καλημέρα...

Νimertis είπε...

'ανυπεράσπιστους πλάνητες'...

τελευταία φαίνεται πως αυτό το ρίγος διαπερνά όλο και περισσότερες ψυχές... ή ίσως να ευθύνεται το ότι μεγαλώνουμε και η αυξημένη επίγνωση δεν αρκεί... δεν επαρκεί...
'τα διαμαντάκια του γέλιου του...'

με έλιωσες με τούτη την εικόνα... σ'ευχαριστώ!

ειρήνη είπε...

εγώ σας ευχαριστώ και τους δύο για την επίσκεψη και τα σχόλιά σας..

Ανώνυμος είπε...

"Και η Ποίησις"Ποίηση είναι ο καλύτερος τρόπος για να μιλήσει μία καρδιά σε μία άλλη" είναι το Καταφύγιο..",..το διαβασα καπου πολυ προσφατα. Πραγματικα αυτο νιωθω οταν διαβαζω καποιο απο τ ποιηματα σας! Σας ευχαριστουμε..! Μ.Μαρια

Ανώνυμος είπε...

"Ποίηση είναι ο καλύτερος τρόπος για να μιλήσει μία καρδιά σε μία άλλη"
Και η Ποίησις είναι το Καταφύγιο..
Aυτο εννουσα αλλα ο υπολογιστης μου τα αποτυπωσε παραξενα...Μ.Μαρια

ειρήνη είπε...

Μαρία πολύτιμα τα λόγια σου για μένα..

χίλια ευχαριστώ