Συνολικές προβολές σελίδας

Τετάρτη, 30 Οκτωβρίου 2013

άτιτλο


Όσο και να πάσχισα τον εαυτό μου να ντυθώ
Πάντα ήμουν ένας άλλος
Ένας παλιάτσος ντυμένος μ’ άλικο καπνό
Που στριφογύρναγε τα μάτια του με πυρετό
Κάθε που του ζητούσαν να μιλήσει.
Τα λόγια φεύγαν απ’ το στόμα μου κι ορφάνευα
Κι έβλεπα απέναντι το είδωλο της άθλιας όψης μου
Να ανοιγοκλείνει το στόμα του
Και να ξερνάει τα λόγια μου.

2 σχόλια:

Νimertis είπε...

συγκλονιστικό! θα το φιλοξενήσω στην Περιοχή Μ με την άδειά σου...

ειρήνη είπε...

την έχεις την άδειά μου..δε χρειάζεται καν να ρωτάς..