Συνολικές προβολές σελίδας

Τρίτη, 8 Απριλίου 2014

( Τώρα πια μιλάμε χωρίς αυταπάτες, χωρίς ηθικολογικές προκαταλήψεις, χωρίς καμιά επιταγή άνωθεν ευθύνης - για μια σκέτη αξιοπρέπεια. Στην οριζοντίωση της εποχής μας να κρατήσουμε όρθιες ισχνές καλαμιές. Είναι ο πιο αχάριστος και συγχρόνως γελοίος - για τους άλλους - αγώνας, γιατί είναι δύσκολο να φανταστείς τον Δον Κιχώτη ψύχραιμο, υπολογιστικό, χωρίς αισθηματολογίες, να γνωρίζει ότι οι ανεμόμυλοι είναι πραγματικοί και μολαταύτα να τους πολεμά. Μιλάμε χωρίς ιδιοτέλεια, χωρίς μίσος, χωρίς καν μαχητικότητα. Επαρχιακοί θεατρίνοι μπροστά σε μιαν άδεια αίθουσα χωρίς χειροκροτήματα.
Ο μεγαλύτερος κίνδυνος: ο πειρασμός της έπαρσης, της περιφρόνησης των πρώην φίλων, των επιδεικτικών χειρονομιών αηδίας.
Η μάχη να δίνεται μετά την αηδία και την επίγνωση της ματαιότητας - μη συναντηθείς σε καμία παρακαμπτήριο μαζί τους)


Μανόλης Αναγνωστάκης , το περιθώριο 68-69
                                             ( 1985 )

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Κυρια δεν ηξερα που αλλου θα μπορουσα να σας γραψω...Δυστυχως λογω της κατασταστασης φετος δεν κατορθωσα να παρευρεθω στην παρουσιαση του βιβλιους σας... Σας ευχομαι ομως ο,τι καλυτερο για αυτο το πνευματικο σας παιδι. Ευτυχως υπαρχουν ανθρωποι οπως εσας ,οι οποιοι παρα τις συνθηκες συνεχιζουν να δημιουργουν,να καταθετουν τις σκεψεις τους,να γραφουν αυτο πους τους υπαγορευει η καρδια τους... Σας ευχαριστω για αυτο. Μ.Μ

ειρήνη είπε...

Μαρία μου, να' ξερες μόνο πόσο με συγκινείς με τα λόγια σου.. προχώρα στη ζωή σου έτσι όπως εσύ ξέρεις σεμνά και όμορφα .. δε θα χαθούμε, είμαι σίγουρη..