Συνολικές προβολές σελίδας

Κυριακή, 15 Μαΐου 2016

Γιώργος Χριστοδουλίδης, Πληγείσες περιοχές



Αιωνόβιοι

Εκεί στην Ινδία
υπάρχουν άνθρωποι 180 χρόνων.
Πίνουν νερό και τρώνε ήλιο.
Μου το είπε ένας σοβαρός τύπος
το έψαξα στις παράξενες ειδήσεις
και πρέπει να με πιστέψετε.
Είναι 180 χρόνων περίπου
ερημίτες στις μυστικές τους κρύπτες
πάνω στις κορφές των βουνών
στα κλαδιά των πλατάνων
και διαβάζουν το σύμπαν.
Οι ζωές τους είναι τόσο μακρές
όσο το άθροισμα των χρόνων
των παιδιών που πνίγηκαν τελευταία
ή πέθαναν σε κάποια διαδρομή.
Αλλά και πάλι δεν φτάνουν.
Περισσεύουν μερικά χρόνια.
Ζωές μακράς και μικρής διάρκειας.
Έζησαν πολύ αυτοί οι γέροι
είναι όμως ανέκφραστοι
–λες και η χαρά δεν είναι σοφία
ή η λύπη είναι σοφία αν δεν λυπάσαι για κάποιον–
δεν απολαμβάνουν τίποτα γύρω τους
ο κόσμος τους είναι ένα αυστηρό ιερατείο
στο οποίο μπήκαν και κλείδωσαν την πόρτα από μέσα.
Και τι δεν θα έδιναν αυτά τα παιδιά
για λίγα χρόνια ακόμα
– τόσα χρόνια περισσεύουν στην εξίσωση.
Κι εγώ θα αντάλλασσα όλη την ποίησή μου
για ένα τέτοιο θαύμα.
Όμως οι γέροι τούτοι δεν νομίζω να νοιάζονται και πολύ
μέσα στις σπηλιές τους.

...

Όχι πραγματικά σκοτωμένος

Ήρθαν οι φίλοι μου
όμως μου φάνηκε
πως δεν το χάρηκαν.
Απέφευγαν τα ευμενή σχόλια
τις κρίσεις επί του προκειμένου
ωστόσο ήταν ευγενικοί και συγκαταβατικοί.
Δεν πειράζει φίλοι μου
ήμουν οργισμένος
αλλά τα ποιήματά μου
δεν είχαν αρκετή οργή
ήμουν θλιμμένος 
αλλά στα ποιήματά μου
δεν κατοίκησε αρκετή θλίψη
ήμουν νυχτερινός τραυματίας
αιμορραγώντας
χνούδια και ψίχουλα
κι έτσι
έφτασα με ασφάλεια ως το πρωί
κατάφερα να σηκωθώ.
Μόνο οι πραγματικά σκοτωμένοι 
γίνονται σπουδαίοι ποιητές.
...

κάταγμα

                      στον Άρη 

Το παιδί ακουμπά στον ώμο μου
ο ώμος μου είναι σκληρός
κόκαλα τυλιγμένα σε μύες
και τένοντες
το παιδί
θέλει τον ώμο της μάνας του
λουλουδισμένο μαξιλαράκι
τρεις στρώσεις μέλι
βρύση που στάζει ροδοπέταλα
πολλά ροδοπέταλα
και θάλπος. 
Ο ώμος μου υποχωρεί
σπάει και θρυμματίζεται
κάτω από το βάρος της επιθυμίας
του παιδιού.


Πληγείσες Περιοχές, Γυμνές Ιστορίες, Μελάνι, 2016

Δεν υπάρχουν σχόλια: