Αγαπητέ Θεέ

Εδώ και τρία χρόνια, κάνω ένα ιδιότυπο πείραμα μέσα στην τάξη.
Κρατάω μαζί μου ένα μικρό αγαπημένο βιβλιαράκι ." Αγαπητέ Θεέ " ο τίτλος του . Συγγραφέας του ο Ερίκ Εμμανουέλ Σμιτ. Τα παιδιά δεν έχουν μπροστά τους το βιβλίο. Είναι ακροατές κι εγώ από την έδρα το διαβάζω.
Είναι απίστευτη η ανταπόκρισή που βρίσκω ακόμη και από τους μαθητές με την ταμπέλα του " αδιάφορου" βαθιά ριζωμένη μέσα τους. Χτυπάει κουδούνι για διάλειμμα και δεν ξεκολλάνε από τα θρανία τους. Μεσολαβεί μια ολόκληρη εβδομάδα από την ανάγνωση και θυμούνται με κάθε λεπτομέρεια όλη την υπόθεση.
" Κυρία, είμαστε εκεί που ο Όσκαρ .." Μου λένε.
Φέτος το διάβασα ξανά σε τρία τμήματα Β' Γυμνασίου. Η αντίδρασή τους η ίδια. Μα το αληθινά μαγικό είναι η νεκρική σιγή που επικρατεί κάθε φορά που διαβάζω τις τελευταίες σελίδες. Και το βλέμμα τους όταν κλείνω το βιβλίο και τα κοιτάζω. Και η λαχτάρα τους να πουν τη γνώμη τους γι' αυτό που μόλις άκουσαν.

Τελικά αυτή είναι η μαγεία της λογοτεχνίας. Τα λόγια ενός Γάλλου συγγραφέα μεταφρασμένα από τον Αχιλλέα Κυριακίδη καταφέρνουν να βγάλουν τη μάσκα της απάθειας από τα εφηβικά μουτράκια.


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

επική ειρωνεία

Νικολάι Σταβρόγκιν

venceremos !