Να γελάσεις
Ακούμπησε την παλάμη στο στέρνο μου. Για σένα πάλλεται σε προσευχή στο βυθό της ανάσας . Σ’ αγγίζω το μάγουλο όπως εσύ μωρό στα χέρια σου με την ασθματική σου αγκάλη με νανούριζες. Παλεύεις να γελάσεις να μην ακούσω τον βήχα στη συρμάτινη γραμμή. Μα δεν το ξέρεις Μαμά Την ίδια κείνη τη στιγμή που με γελάς θαρρείς Εγώ είμαι κιόλας η μάνα σου Και σε γεννώ ξανά στον κόσμο Να γελάσεις.

Σχόλια
Κάθε κείμενο σχεδιάζει το μέλλον, όπως αυτό θεμελιώνεται στη σκέψη του καθενός - συγγραφέα και αναγνώστη- μέχρι να έρθει η στιγμή της ΥλοΠοίησης.
Οπότε, ο καθένας μας με τη θετική του αύρα βάζει ένα λιθαράκι σ' αυτό το οικοδόμημα.
Ευχάριστη έκπληξη και ο σχολιασμός του Παναγιώτη Χατζημωυσιάδη..
Μόλις παρέλαβα «Τα Γυάλινα μάτια των ψαριών» και τη «Ρητορική Ένδεια». Δυο εξαιρετικές συλλογές, Μπράβο.