το όριο
Ο πόνος και η αρρώστια είναι το όριο.
Η απόλυτη μοναξιά.
Είσαι εσύ και το σώμα σου που σε φτύνει.
Το φθαρτό σου σαρκίο που σε χλευάζει.
Η απόλυτη μοναξιά.
Είσαι εσύ και το σώμα σου που σε φτύνει.
Το φθαρτό σου σαρκίο που σε χλευάζει.
Να γελάσεις
Ακούμπησε την παλάμη στο στέρνο μου. Για σένα πάλλεται σε προσευχή στο βυθό της ανάσας . Σ’ αγγίζω το μάγουλο όπως εσύ μωρό στα χέρια σου με την ασθματική σου αγκάλη με νανούριζες. Παλεύεις να γελάσεις να μην ακούσω τον βήχα στη συρμάτινη γραμμή. Μα δεν το ξέρεις Μαμά Την ίδια κείνη τη στιγμή που με γελάς θαρρείς Εγώ είμαι κιόλας η μάνα σου Και σε γεννώ ξανά στον κόσμο Να γελάσεις.
Σχόλια