παρείσακτη

  Τηλεκπαίδευση σε πλατφόρμα που σέρνεται με δεδομένα του γιου μου που αναγκάζομαι να πληρώνω απ' την τσέπη μου λόγω βλάβης του ΟΤΕ εδώ και δέκα μέρες με μαθητές που έχουν θέμα άλλοτε με τον ήχο άλλοτε με τη σύνδεση παρ' όλα αυτά η επικοινωνία με τα παιδιά οι φωνές τους " καλημέρα, κυρία" " καλή συνέχεια, κυρία" " ευχαριστούμε, κυρία" τα ευφάνταστα σχόλιά τους στην πλατφόρμα μηνυμάτων που υποκαθιστά τον πίνακα η προθυμία τους να μου στείλουν φωτογραφίες από τα τετράδια με τις εργασίες τους η προθυμία τους να ρωτήσουν η προθυμία τους να μάθουν η ωριμότητα με την οποία αντιμετωπίζουν συνθήκες πρωτόγνωρες μόνα τους χωρίς καμία στήριξη από την επίσημη κυβέρνηση ενός κράτους διαλυμένου με τα μέσα μαζικής προπαγάνδας να διατυμπανίζουν νυχθημερόν ότι για όλα φταίνε οι νέοι με τα ΜΑΤ ξαμολημένα στους δρόμους να τρομοκρατούν, να πουλάνε τσαμπουκά με την απειλή της αρρώστιας και του θανάτου καθημερινό πια βίωμα. ................................................

  Μουσικό Σχολείο Ηρακλείου. Ώρα δυόμιση μετά μεσημβρίαν. Τα λόγια της υποδιευθύντριας από το μεγάφωνο. Αγαπημένα μας παιδιά.. Η παρότρυνσή της να μην ξεχάσουν να αδειάσουν τα θρανία τους ..να πάρουν μαζί τους βιβλία, μουσικά όργανα...να προσέχουν ...Το τελευταίο κουδούνι. Αγκαλιές στο διάδρομο. Κυρία, να προσέχετε. .. Θα έρθω στο σπίτι σας να σας κάνω καντάδα... Τα μάτια τους πίσω από το τζάμι του σχολικού λεωφορείου και το χέρι τους να χαιρετάει... Γεια σας κυρία.. Με μαντρώνουν πίσω από μια οθόνη, κυρία.. γεια σας κυρία.. Πείτε μου πως αυτό θα τελειώσει, κυρία. Πείτε μου πως θα ανοίξει ξανά η τάξη και θα μετρηθούμε ξανά και θα είμαστε όλοι εκεί, κυρία.. Πείτε μου πως το μέλλον μου υπάρχει, κυρία.. Κι εγώ τους το λέω. Θα σας δείξω τη Ρόξυ, τους λέω. Εις το διαδικτυακό επανιδείν. Θα ξαναβρεθούμε. πρώτη δημοσίευση εδώ : http://artinews.gr/%CF%80%CE%B5%CE%AF%CF%84%CE%B5-%CE%BC%CE%BF%CF%85-%CF%80%CF%89%CF%82-%CF%84%CE%BF-%CE%BC%CE%AD%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CE%BD-%CE%BC%CE%BF%CF%85-%CF%85...

  Ποιήματα της ύπαρξης και ποιήματα ποιητικής. Η συλλογή καταθέτει το πρόβλημα της ποίησης και το πρόβλημα του κόσμου. Και τα δύο είναι προβλήματα του ποιητή. Η Ειρήνη θέτει και τα δύο ως ερωτήματα: τι είναι η ποίηση; και αποφαίνεται: αίμα και ανάσα. Μέσα από αυτήν την οπτική προσεγγίζεται και ο κόσμος.  Τι είναι ο κόσμος; Μια πέτρα, που αν και τρύπια, βαραίνει μέχρι πνιγμού.  Σαν αυτούς τους πνιγμούς που συντελούνται καθημερινά στο Αιγαίο.  Τι προτείνει η Ειρήνη;  Στη βαριά ανάσα του κόσμου, την ανάσα της ποίησης!  Στη βαριά πέτρα του, τα καυτά και λάμποντα πετράδια της ποιητικής γλώσσας που καίει τους συρμούς και φωτίζει τα έγκατα. ...................... ( Πολύτιμα λόγια του ποιητή Δημήτρη Περοδασκαλάκη για το τρίτο βιβλίο μου " Στη φλέβα της πέτρας".  Ο Δημήτρης ζει στο Ηράκλειο της Κρήτης και με τιμά με τη φιλία του. Ένας άνθρωπος και ποιητής με ευγένεια ψυχής. )

  Όταν ένας δάσκαλος έχει να επιλέξει αν θα σταθεί στο πλευρό του αδικημένου μαθητή του που στιγματίζεται ως καταληψίας, κακός μαθητής, τεμπέλης, αδιάφορος για τη μάθηση , με λίγα λόγια καμένο χαρτί, αυτόν τον μαθητή τον οργισμένο, με την κουκούλα στο κεφάλι με δυο τρύπες στη θέση των ματιών, αυτόν τον μαθητή που στην ερώτηση " γιατί, παιδί μου, κρύβεις το πρόσωπό σου;" απαντάει " για να μη με αναγνωρίσουν και με αποκλείσουν από τη σύγχρονη εκπαίδευση" κι επιλέγει να σταθεί απέναντί του υπακούοντας εις στους ανωτέρους του σκύβοντας το κεφάλι για να διαφυλάξει την τσέπη του αυτός δεν είναι δάσκαλος είναι διεκπεραιωτής μιας υπόθεσης χαμένης από χέρι. ( Η χθεσινή απόφαση του υπουργείου παιδείας που αποκλείει από την τηλεκπαίδευση τους μαθητές που συμμετέχουν στις καταλήψεις , υποχρεώνοντας τους καθηγητές να κάνουν τους ρουφιάνους των μαθητών τους, και διχάζει τους μαθητές σε " καλούς" και " καταληψίες" ,σε μια κοινωνία με δασκάλους που έχουν συναίσ...

  Είναι ιαματική η θάλασσα του Οκτώβρη. Σε αγκαλιάζει με την αρμύρα της, αφουγκράζεσαι τους μυστικούς παλμούς της, αυτήν την παρήγορη κίνηση που εισχωρεί μέσα σου και σε ανυψώνει. Έχει τη μαγική δύναμη να σε εξαγνίζει. Σαν να σβήνει όλου του κόσμου την αποφορά μόνο με το γαλήνιο σεντόνι της, που κρύβει μέσα του απίστευτη ένταση. Ζωή.. Αυτό και μόνο. Δε θα ήμουν η ίδια χωρίς τη θάλασσα. Θα πέθαινα σιγά σιγά μέσα μου μακριά της.

  "Η πόρτα" του Δημήτρη Τσεκούρα -Κριτική Βιβλίου Γράφει η  Ειρήνη Παραδεισανού Η Πόρτα του Δημήτρη Τσεκούρα. Μια θαυμάσια αλληγορία για τον «ανοχύρωτο» άνθρωπο, αυτόν που «στα νεύρα του μπερδεύεται όλη η φύσις»(Στίχος από ποίημα του Κ. Καρυωτάκη). Αυτόν που ο αγαπημένος του Γιώργος Χειμωνάς ονόμασε «πένθους εραστή». Αλλά κι ένας τρόπος να μιλήσει για την ίδια την περιπέτεια της γραφής, όταν αυτή γίνεται προμηθεϊκή μοίρα που καρφώνει τον συγγραφέα στον Καύκασο. Μόνο που ο Καύκασος του Κλεό είναι οι άλλοι, οι τόσο αγαπημένοι αλλά και ανεξιχνίαστοι - γι’ αυτό και ξένοι- άλλοι που στέκουν ολόγυρα απ’ την ορθάνοιχτη πόρτα του. Ο Κλεό αποφασίζει να βγάλει την πόρτα του σπιτιού του. Όλη η ιστορία ξεκινά από τον φόβο ότι ο επικείμενος θάνατός του, για τον οποίο έχει μια φρικιαστική βεβαιότητα, δεν θα γίνει αντιληπτός από κανέναν. Και αποφασίζει να αφήσει τον χώρο του- το διαμέρισμα «των δύο απέραντων δωματίων»- ανοχύρωτο. Η συνειδητή επιλογή του ανθρώπου αυτού είναι μία : Να ανοίξει...

Μάθημα νεοελληνικής γλώσσας β' Γυμνασίου την Παρασκευή. " Μπορείτε να μιλήσετε και για τις δυο σας πατρίδες, για τις ομορφιές τους." Πετάγεται ένας μαθητής. " Μία μου πατρίδα η Κρήτη, δεύτερη το φεγγάρι". ( Τον αγάπησα  😊)